Het ontstaan van Stichting miMakkus

Kan een clown contact maken met mensen met dementie?

Met deze vraag van een activiteitenbegeleidster aan een clown werd in 1999 onbewust de basis gelegd voor stichting miMakkus. De activiteiten-begeleidster maakte met de meeste mensen met dementie contact, behalve met hen die dieper verzonken waren. De clown ging het experiment aan. Het bleek dat hij wel op een dieper niveau contact kon maken. Toen een van de eerste clowns bij een mevrouw binnenkwam, riep deze: “Kijk, daar heb je mijn vriend de clown!”. De clown is authentiek, heeft een gevoelig lichaam en vertoeft in het hier en nu, evenals de mens met dementie.

Wat maakt dat een clown wel contact kan maken? Wat zijn de kenmerken van een clown? Wat zijn de raakvlakken met mensen met dementie? Hoe stem je optimaal af op de ander? Welke basisvaardigheden en competenties zijn er nodig om dit clownswerk te kunnen doen?
Deze vragen vormden de inhoud van de eerste miMakkus opleiding in 2002. Een opleiding die zowel professionals als ook particulieren opleidt tot clown bij mensen met dementie of een verstandelijke beperking. De clowns heten miMakkers. Deze naam is afkomstig van het Latijnse woord Maccus wat clown betekent. Mi staat voor ‘mijn’. Bovenal zijn de clowns maatjes, makkers van de mens met dementie of een verstandelijke beperking.