In de huiskamer zit mevrouw van Rijn aan tafel. Haar stem klinkt angstig wanneer ze roept: “Help me, help me!”. Rustig komt miMakker Tootje de huiskamer binnen lopen. Ze ziet dat mevrouw onrustig heen en weer beweegt met haar bovenlichaam. Tootje gaat op een afstand van mevrouw aan tafel zitten. Mevrouw Rijn reageert niet op haar aanwezigheid en Tootje besluit langzaam met haar stoel naar mevrouw toe te schuiven. Nu ziet mevrouw haar en ze volgt elke beweging die Tootje maakt.

Wanneer ze bijna bij mevrouw is steekt Tootje haar hand uit. Mevrouw Rijn reageert hier direct op en pakt de hand van Tootje vast. Waarbij ze roept: “Help me!”

Tootje gaat nu heel dicht bij mevrouw zitten en begint met een doekje zachtjes over de onderarm van mevrouw te masseren. Tootje begint er bij te neuriën. Langzaam verandert er iets in de onrust van mevrouw. Ze beweegt steeds minder en laat zich zelfs achterover leunen
in de rolstoel. Tootje komt nog dichterbij en legt haar gezicht voorzichtig tegen de bovenarm van mevrouw. Dan slaat mevrouw behoedzaam haar arm om Tootje heen. Minutenlang zitten ze samen in elkaars armen en halen heel ontspannen adem. In complete stilte. Mevrouw Rijn is inmiddels helemaal ontspannen en sluit haar ogen.

Een tijdje later als ik, Coby, weer op de afdeling kom, zit mevrouw Rijn nog rustig aan tafel. Dat dit teweeg is gebracht door miMakker Tootje, wat kan ik daar toch van genieten.

Coby Janssen

Shares
Share This