Meneer van Parijs heeft veel moeite met het wonen op afdeling de Boterbloem. Hij wordt niet altijd goed begrepen en schiet daardoor wel eens uit zijn slof. Medebewoners zijn hierdoor wel eens bang voor hem. Tussen Sophie en meneer is het altijd koek en ei. Ze kunnen het goed met elkaar vinden.

Mevrouw Vernier is altijd blij Sophie te zien. Mevrouw helpt Sophie graag op weg naar de juiste huiskamer. Ze weet meneer van Parijs daarbij altijd goed te ontwijken, zijn onvoorspelbare gedrag maakt haar wat angstig. Ze is een beetje bang voor hem.

Het is meneer van Parijs die Sophie vanmorgen als eerste ontmoet. Hun contact is geheel non-verbaal. Beide hebben geen woorden nodig om elkaar te begrijpen. Met een handkus nemen ze na een poosje afscheid en vervolgen ze ieder hun weg.

Een eindje verderop ontmoet Sophie mevrouw Vernier. Ze lopen samen een eindje op en hebben de grootste lol. Ineens zien ze meneer van Parijs. Hij is Sophie nagelopen om haar nog te vertellen hoe mooi hij haar vindt. Hij geeft haar hierbij een stevige knuffel. Het koffertje van Sophie komt hierdoor een beetje in de knel en ze zet het op de grond. “Wat zit er in je koffertje?”, vraagt meneer nieuwsgierig. “Oh dat mag ik natuurlijk niet aan een dame vragen”, vervolgt hij verschrikt.

Mevrouw Vernier is ook blijven staan en kijkt nu samen met Sophie en meneer Parijs naar het koffertje. Er is een spanning waarneembaar, maar geen nare. Nieuwsgierigheid overheerst. Sophie kijkt met een verbaasd gezicht van de één naar de ander en roept: “Wat zou er toch inzitten?” Mevrouw en meneer kijken nu vol verwachting.

Dan opent Sophie langzaam haar koffertje. Zodra ze de deksel wat omhoog doet ontsnapt er een doorzichtige doek. Deze wordt langer en langer en vormt een soort sleep. Meneer en mevrouw hebben de grootste schik wanneer Sophie de bruidsmars inzet. Ook vindt Sophie een hondje in de koffer. Vertederende blikken zijn het resultaat.

Met dezelfde voorzichtigheid als dat ze alles uit de koffer heeft gehaald, stopt Sophie alles weer terug. Meneer van Parijs vervolgt zijn weg en mevrouw Vernier blijft nog even bij Sophie staan. Ze vertelt wel eens bang voor meneer van Parijs te zijn en zegt er gelijk achteraan: “Maar dat was ik nu niet, want jij was erbij!”

Gerja

Shares
Share This