Vandaag ga ik, Renée, weer meekijken bij een miMakker. Deze keer miMakker Juut.

Van binnen naar buiten

Samen met miMakker Juut wandel ik door de lange gang. Juut fluit een rustig deuntje. We zijn op weg naar de woonkamer. Op de drempel blijven we staan. Juut stopt, kijkt rond en luistert. Ze laat de sfeer die er heerst tot zich doordringen Juut straalt rust uit, maar in de huiskamer is het een drukte van belang, het lijkt wel spitsuur. Sommige bewoners zitten aan tafel achter een bord met een boterham. Verzorgenden ruimen en redderen. Borden, dienbladen, rammelend bestek …. het komt allemaal voorbij.

Meneer Loof staat te midden van deze drukte. Hij maakt een onrustige indruk, kijkt angstig en star voor zich uit. Met stramme, langzame bewegingen, schuifelt hij vooruit. Juut ziet hem en probeert op afstand contact te maken. Ze roept zacht: “Oh en Ah”, maar meneer reageert niet. Juut stapt rustig op hem af tot ze dichter bij hem is. Ze blijft geluiden maken. Maar meneer blijft in zijn eigen wereld verzonken. Boos, onrustig, gesloten en angstig.

Langzaam gaat Juut nu voor hem staan, meneer Loof stopt en maakt nu letterlijk pas op de plaats. Geen reactie. Zacht legt Juut haar hand op zijn arm, beweegt deze langzaam naar boven tot op zijn gespannen schouder. Ze gaat naast hem staan, legt haar hand in de zijne en als vanzelf lopen ze samen naar de gang. Juut past haar stappen aan bij die van meneer. Zo schuifelen ze verder. Aan het einde van de gang is een groot raam, ze blijven staan en kijken naar buiten. Meneer staat inmiddels rechter op, dan begint hij zacht te praten. Het zijn losse woorden, korte zinnen. Juut antwoordt in dezelfde taal. Ineens kijkt hij op en ontmoeten zijn ogen die van Juut. De gang lijkt lichter, zijn tred soepeler, zijn aandacht gerichter. En wanneer ze weer onderweg zijn hebben ze samen oog en aandacht voor de schilderijen aan de muur. Maar vooral oog en aandacht voor elkaar. Eenmaal terug in de huiskamer neemt meneer plaats bij het raam. Er zit een andere man dan toen we binnen kwamen. Rustig, open en ontspannen. Prachtig om zoiets te mogen zien gebeuren.

Renée, miMakker in spe.

 

Shares
Share This