Net als miMakker Tootje met een voldaan gevoel de deur van de huiskamer sluit, na een fijn bezoek aan de bewoners, hoort ze een verzorgende roepen. “Tootje, kun jij iets betekenen voor mevrouw Schok?

Tootje kijkt de lange gang in en ziet mevrouw op een stoel zitten, ze is omringd door een drietal verzorgende. Tootje loopt er sloffend heen en bekijkt de situatie. Mevrouw zit hevig trillend op de stoel, een fleece dekentje om haar heen geslagen. De ogen van mevrouw zijn groot, ze kijkt boos en ontdaan van links naar rechts. Haar armen maken ongecontroleerde bewegingen.

Tootje laat zich langzaam op haar knieën zakken vlak voor mevrouw. De collega’s trekken zich terug en verdwijnen in de huiskamer. Terwijl Tootje stil bij mevrouw zit, vertelt mevrouw een onsamenhangend verhaal. Tootje zegt bijna niets, ze luistert alleen maar. Een enkele keer maakt Tootje bevestigende geluiden zoals: “Oh”, of zegt: “Wat vervelend!”. Al pratend wordt mevrouw na een tijdje iets rustiger, maar begint dan ineens te roepen. Ze roept hard, het lijkt wel heel of ze heftige pijn heeft. Tootje begint met haar mee te roepen, hun echo weerklinkt in de lange hal.

Als Tootje opkijkt ziet ze tranen op de schoot van mevrouw vallen. Mevrouw huilt en duwt haar hand op haar buik. Ze roept steeds ”Ga weg!”. Tootje vraagt bezorgd of er soms beestjes in haar buik zitten en mevrouw knikt. Dan stelt Tootje voor om de beestjes weg te jagen. Mevrouw antwoord snikkend: “Ja!”.

Tootje begint aan mevrouw haar buik te plukken en vervloekt alle vervelende beestjes die de pijn bij mevrouw veroorzaken. Mevrouw roept en vloekt met Tootje mee. Terwijl Tootje blijft schelden tegen die vervelende beestjes, schuift ze mevrouw met stoel en al richting haar kamer tot naast het bed. Inmiddels is de ademhaling van mevrouw een stuk rustiger geworden. En met een handige beweging legt Tootje mevrouw in bed. Dit lijkt mevrouw prettig te vinden, want ze kalmeert en sluit helemaal uitgeput haar ogen. Tootje blijft nog even bij haar, terwijl ze zacht over mevrouw haar buik wrijft. Mevrouw ligt nu heel rustig met haar ogen dicht, ze lijkt te slapen. Dan verlaat Tootje stilletjes de kamer.

Ik, Coby, was erg ontroerd door deze ervaring en tegelijkertijd zo blij dat de collega’s uit de zorg mij om hulp kwamen vragen. De miMakkusmethode werkt! Het is een bijzondere manier van samenwerken.

Coby

14991849_1188578257867937_1438437462092584251_n.jpg

Shares
Share This