Het is nog vroeg in de ochtend. Mevrouw Roos zit in een rolstoel op haar kamer en slaapt, maar ze wordt wakker van de ruisende jurk van miMakker Loeloe. Langzaam gaan haar ogen open en kijkt ze Loeloe aan. Direct begint haar gezicht te stralen en roept ze blij met een krakend stemmetje: “Ja, advocaatje en opvoeren!” Het geluk straalt van haar gezicht af. Ze zet haar bril af en gaat er helemaal voor zitten, zo goed en kwaad als dat kan in haar gekantelde rolstoel. “Ik zeg nu al dankjewel!”, zegt ze met zo’n zielsgelukkig gezicht.

Langzaam start Loeloe het inmiddels bekende ritueel, wat gaandeweg ontstaan is tijdens de wekelijkse bezoeken van Loeloe aan mevrouw. Mevrouw Roos is vaak erg afwijzend als het om contact gaat, maar tussen Loeloe en mevrouw is inmiddels iets bijzonders gegroeid.

In slow motion laat Loeloe een dun straaltje advocaat in het glas lopen. Pas als mevrouw “Ho!” zegt, stopt Loeloe met schenken. Mevrouw leunt vervolgens met haar hoofd achterover en doet haar mond wagenwijd open. Loeloe gaat zo dicht mogelijk bij mevrouw zitten. Hapje voor hapje, wederom in slow motion, geeft Loeloe de advocaat aan mevrouw. En bij iedere hap straalt het gezicht van mevrouw haar tegemoet “Zachtjes doen hoor.”, zegt ze op samenzweerderige toon tegen Loeloe, “Anders horen ze ons en dan komt de politie!” En ze fluisteren tegen elkaar in volledige harmonie.

Mevrouw smakt de advocaat naar binnen en Loeloe smakt luidruchtig met haar mee. Mevrouw geniet zichtbaar van de advocaat, maar vooral ook van de aandacht en het plezier. Als alles op is ruimt Loeloe, onder mevrouw haar aanwijzingen, alles weer netjes op. Ineens steekt mevrouw Roos haar hand uit: “Je krijgt een hand.” zegt ze. En dat is werkelijk heel bijzonder, want daar is ze absoluut niet scheutig mee. Ze legt haar kleine, kromme hand in die van Loeloe. Ze kijkt Loeloe daar heel liefdevol bij aan. Dan zegt ze: “Vlug, maak dat je wegkomt, ze komen er aan!” En Loeloe zet het op een lopen. Op de gang hoort Loeloe haar nog roepen: “Haudoe hoor, tot ziens, tot volgend jaar!”

Loeloe loopt glimlachend weg en mompelt zacht: “Gelukkig Nieuw Jaar mevrouw Roos.”

En natuurlijk ook voor jullie allemaal een heel gelukkig en hartverwarmend 2017

Nel

15439764_1224531957605900_690733273950625254_n.jpg

 

Shares
Share This