Wanneer miMakker Bakkie de huiskamer binnen komt, ziet ze twee dames aan tafel zitten. Mevrouw Planken, één van de dames, zit in haar rolstoel met haar rug naar Bakkie toe. Bakkie ziet mevrouw met haar hoofd en lichaam naar rechts overhellen. Aan haar bewegingen en geluiden is te merken dat mevrouw zich erg druk maakt om iets. Al haar aandacht is naar iets wat op de grond ligt.

Bakkie gaat links naast mevrouw Planken zitten en kijkt mee. Maar ze kan zo niet zien wat er op de grond ligt. Op tafel ziet Bakkie wel een open pakje met zakdoekjes liggen. Met een opgewonden stem praat mevrouw Planken in onsamenhangende taal over “Gebbetjes” en nog veel meer. Ze praat voortdurend in zichzelf. Wel kijkt ze Bakkie af en toe even aan, maar haar blik is afwezig en ze lijkt Bakkie niet te zien. Bakkie luistert naar de opwinding in de stem van mevrouw Planken. Ze kijkt naar de wilde gebaren die mevrouw maakt met haar rechterarm en voet. Bakkie buigt zich nu ook helemaal naar rechts, net als mevrouw. Ze gaat met haar rechterarm voor mevrouw langs en probeert nu ook met haar hand de grond te bereiken. Bakkie sluit ook aan bij de taal van mevrouw door dezelfde woorden en klanken te gebruiken. Ze laat zich meenemen in de opwinding van mevrouw.

Dan ziet Bakkie eindelijk wat Mevrouw Planken al steeds ziet. Er ligt een compleet bakje met pudding omgekeerd op de grond. De voet van mevrouw maait woest door de pudding heen. Er liggen wat losse zakdoekjes naast op de grond. Mevrouw is helemaal overstuur. Met haar rechterhand probeert ze er in de buurt te komen, maar kan er net niet bij. Dit herhaalt zich keer op keer. Ook Bakkie’s pogingen vanaf de linkerzijde stranden. Steeds opnieuw buigt Bakkie zich voor mevrouw langs, maar het mag niet baten.

Terwijl Bakkie vergeefse pogingen doet om bij de pudding te komen, heeft mevrouw ineens Bakkie volledig in beeld. “Hé!” zegt mevrouw, “Wat zie jij er prachtig uit.” En ze slaakt een hele diepe zucht. Mevrouw Planken ontspant zich nu en gaat zelfs rechterop zitten. Bakkie die de plotselinge ommezwaai bij mevrouw opmerkt laat ook een diepe zucht ontsnappen. Mevrouw komt helemaal tot rust en samen blijven ze een poosje stil naast elkaar zitten om bij te komen.

Door mee te gaan in de taal en bewegingen van mevrouw kon Bakkie heel dichtbij komen en kwam zo in beeld bij mevrouw. Na alle opwinding kwam daarna de ontspanning en werd mevrouw weer helemaal rustig.

Myra

 

Shares
Share This